رفیق من سنگ صبور غم هاست

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیشکی نمی فهمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دل زده از لیلی ها

خیلی دلم گرفته از خیلی ها

نمونده از جوونی هام نشونی

پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد وسوت و کور

توی شبات ستاره نیست

موندی و راه چاره نیست

اگر چه هیش کس نیومد

سری به تنهاییم نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد وسوت و کور

توی شبات ستاره نیست

موندی و راه چاره نیست

من بی تو هیچم تو باورم نکن

خیسم ز گریه تنها ترم نکن

عاشق نبودم تا با تو سر کنم

آتش نبودم خاکسترم نکن

اگه عاشقت نبودم  اگه بی تو زنده بودم

تو بمون که بی تو غصه می خورم

اگه دل به تو نبستم  اگه این منم که هستم

ولی از هوای گریه ات پرم

اگه شکوه دارم از تو اگه بی قرارم از تو

تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره به تو می رسم دوباره

اگه عاشقم بهانه ام تویی

دل کنده بودم از هم زبونی ات

پنهون نکردی از من نشونی ات

من پا کشیدم ازعهد بسته ام

تو پا فشردی بر مهربونی ات

اگه هم زبون نبودم  اگه مهربون نبودم

چه کنم دل این دل شکسته رو

اگه سرد ومرده بودم  اگه پر نمی گشودم

به تو بستم این دو بال خسته رو

اگه شکوه دارم از تو اگه بی قرارم از تو

تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره به تو می رسم دوباره

اگه عاشقم بهانه ام تویی

وقتی رسیدی توی قصه های من

رنگی نداشتند همه لحظه های من

این اشک سردو دیگه تو به دل نگیر

من با نگاهت شدم توی عشق اسیر

بیا پیش من بمون قدر عشقمو بدون

همه ارزو رو توی چشم من بخون

بدون من کنارتم هر جا هستی یادتم

نگیر قلب عاشق منو تو دست کم

با تو غصه هام یادم نیست

دیگه غم توی دلم نیست

تا که دنیا هست ازپیش من نرو

حرف قلبمو تو بشنو

بیا تازه کن این عشقو

می خوام با هم بمونیم من و تو

من دیگه جز تو کسی رو دوست ندارم

اگه نباشی بی تو من کم می یارم

من که ندیدم چطور عاشقت شدم

دوست دارم حتی بیشتر از خودم

دیگه نمی بخشم تو رو که قلبمو شکستی

برو بهونه هی نیار منتظر چی هستی

همش نگو قسمت نشد

گردن اینو اون نزار

نمی تونم مثل تو شم

سادگیمو به روم نیار

بگو کی عوض شده غیر خودت

تو یکی مثل خودت می خوای و بس

بگو چی عوض شده تو زندگیت

زندگیت فقط هوس فقط هوس

هنوزم یه کم غرور مونده واسم که خار نشم

تو یادم دادی رو عشق هیشکی موندگار نشم

این روزا قلبت بد جوری با دل ما تا می کنه

امروز می گه دوست داره فردا حاشا می کنه

آی خدا دلگیرم ازت

آی زندگی سیرم ازت

آی زندگی میمیرم و عمرم و می گیرم ازت

این غصه های لعنتی

از خنده دورم می کنند

این نفس های بی هدف

زنده به گورم می کنند

چه لحظه های خوبیه

ثانیه های آخره

فرشته مردن من

منو از اینجا می بره

آی خدا دلگیرم ازت

آی زندگی سیرم ازت

آی زندگی میمیرم و عمرم و می گیرم ازت

چه اعتراف تلخیه

انگار رسیدم ته خط

وقت خلاصی از همس

آی دنیا بیزارم ازت

تنها وبی امید
بی یاور وغریب
درچاهسارسرد زمان می گریستم
می گفتم : ای دریغ
عمری در این سراچه تقدیر زیستم
اما کسی نگفت
من درمیان این همه بیگانه کیستم
عمرآن بود که با نفس دوست بگذرد
ورنه چه عمرصد بود و چه دویستم
از بی کسی به آینه گفتم : حدیث خویش
کای همنفس بگو که دراین دهه چیستم؟
همزاد من درآینه با آه سرد گفت
من آینه غمم ، بیهوده زیستم
گرهستی است این
انگارنیستم !

می گذرم از میان رهگذران،مات
می نگرم در نگاه رهگذران،کور
این همه اندوه دروجودم و من ،لال
این همه غوغاست درکنارم ومن دور
دیگردرقلب من،نه عشق،نه احساس
دیگر درجان من، نه شور، نه فریاد
هیچ انگیزه ای،که هیچم،پوچم
هیچ نه اندیشه ای که سنگم ،چوبم
همسفر قصه های تلخ غریبم
رهگذرکوچه های تنگ غروبم
آن همه خورشیدها که در من می سوخت
چشمه اندوه شد ز چشم ترم ریخت
کاخ امیدی که برده بودم تا ماه
آه،که آوارغم شد وبه سرم ریخت..

زندگی کردن

                                 تلف بودن

                                                          پلاسیدن

نطفه ای را پرورش دادن

                                            برای زندگی کردن

واین

                           تکرار تکرار است.....

سپيده بودي واسه من واسه شب وستاره هام
رفتي ولي موندي هنوز تو دفتر خاطره هام
هنوز توي اتاق من عطر تو رو حس ميشه کرد
جاي تو خالي و منم همه وجودم شده درد
حالا ديگه ترانه هام ترانه ي بي کسيه
حالا ديگه شباي من شباي دلواپسيه
نمي دونم چرا دلت از دل من جدا شده
رفتي و کار هر شبم گريه بي صدا شده
گريه بي صدا شده
کاشکي فقط يه روز بياي واسه يه لحظه ديدنت
منتظرن چشماي من منتظر رسيدنت
وقتي تو بودي آسمون برام پر از ستاره بود
اومدنت براي من يه فرصت دوباره بود
رفتي نمي دونم چرا دادي منو به بي کسي
هيشکي مثل من نمي شه يه روز به حرفم مي رسي
يه روز ميشه دل خودت بشه گرفتار کسي
هيشکي مثل من نمي شه يه روز به حرفم مي رسي
يه روز به حرفم مي رسي

کودک که بودم چه دل بزرگي داشتم.
 اکنون که بزرگم چه دلتنگم ,
کاش همان کودک بودم که حرفهايم را ازنگاهم توان خواند.
 اما اکنون اگر فرياد هم بزنم ,
 کسي نميفهمد و دل خوش کرده ام که سکوت کرده ام
 سکوت پر بهتر از فرياد است .